Ulica Święty Marcin

Ulica Święty Marcin, jedna z najbardziej znanych arterii Poznania, ma korzenie sięgające XII wieku. Jej nazwa pochodzi od historycznej osady, która powstała wokół kościoła św. Marcina i istniała jeszcze przed oficjalnym aktem lokacyjnym miasta. Dopiero pod koniec XVIII wieku osada ta została włączona w granice Poznania.

Rozkwit ulicy przypadł na drugą połowę XIX wieku, kiedy zaczęto wznosić tu okazałe kamienice. W XX w., za czasów niemieckich, wzdłuż ulicy powstały reprezentacyjne budowle, takie jak zamek cesarski czy gmach Dyrekcji Poczty i Ziemstwa Kredytowego, podkreślające znaczenie Poznania jako ważnego ośrodka administracyjnego.

Znajduje się tu jeden z najstarszych w Poznaniu kościołów pod wezwaniem św. Marcina, a także pomnik poznańskich krzyży (Pomnik Poznańskiego Czerwca 1956), upamiętniający wydarzenia Poznańskiego Czerwca 56. 

Od 1994 roku ulica świętuje swoje imieniny 11 listopada. Tego dnia odbywa się tradycyjny przejazd św. Marcina na białym koniu, który od kościoła podąża na zamek, gdzie otrzymuje klucze do miasta. Ta uroczystość nawiązuje do legendy o św. Marcinie, który podzielił się płaszczem z żebrakiem.

Nieodłącznym elementem obchodów jest degustacja rogali świętomarcińskich - cukierniczego rarytasu z białym makiem, orzechami i kandyzowanymi owocami.

Długość: 1256 m