Katedra

Bazylika Archikatedralna pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Poznaniu to najstarszy zabytek miasta. Jej początki sięgają 968 roku, kiedy to Mieszko I, pierwszy historyczny władca Polski, założył biskupstwo poznańskie. W miejscu, gdzie dziś wznosi się majestatyczna katedra, stanął wówczas kościół w stylu przedromańskim.

Przez wieki katedra przechodziła liczne przebudowy i rozbudowy, odzwierciedlając zmieniające się style architektoniczne i potrzeby wiernych. W XI wieku romańską bazylikę zastąpiła gotycka katedra, która do dziś zachwyca swą strzelistą sylwetką i bogatym wnętrzem. W 1962 roku papież Jan XXIII nadał świątyni tytuł Bazyliki Mniejszej, podkreślając jej wyjątkowe znaczenie dla Kościoła w Polsce.

Świątynia była świadkiem koronacji władców, zaślubin książąt i królów, a także uroczystych pochówków. Najstarsza nekropolia Piastów skrywa prochy średniowiecznych monarchów, którzy rządzili Polską. W 1300 roku w murach katedry odbył się ślub króla Wacława II z Ryksą, córką Przemysła II. 11 lat później król Kazimierz Wielki zawarł tu drugi związek małżeński, a uroczystość połączona była z koronacją nowej królowej. W 1344 roku odbyły się tu zaślubiny córki Kazimierza Wielkiego, Elżbiety.

Katedra zapisała się również na kartach historii nowożytnej. W 1807 roku odbył się tu ślub generała Jana Henryka Dąbrowskiego z Barbarą Chłapowską.

Bazylika Archikatedralna w Poznaniu to nie tylko miejsce modlitwy i kontemplacji, ale także skarbnica sztuki i historii. W jej wnętrzach znajdują się liczne dzieła sztuki sakralnej, m.in. gotyckie rzeźby, spiżowe płyty nagrobne, renesansowe obrazy i barokowe ołtarze.

Bazylika Archikatedralna świętych Apostołów Piotra i Pawła: jedna z najstarszych świątyń w Polsce, wielokrotnie przebudowywana w różnych stylach architektonicznych.